ประวัติความเป็นมาของมีดโกนนั้นไม่สั้นเลย ตราบใดที่มนุษย์ยังมีขนอยู่ พวกเขาก็พยายามหาวิธีโกนขนเหล่านั้นมาโดยตลอด ซึ่งก็เหมือนกับการบอกว่ามนุษย์พยายามหาวิธีโกนขนของตนเองมาโดยตลอดนั่นเอง

ชาวกรีกโบราณโกนหนวดเคราเพื่อไม่ให้ดูเหมือนคนป่าเถื่อน อเล็กซานเดอร์มหาราชเชื่อว่าใบหน้าที่มีหนวดเคราเป็นข้อเสียเปรียบทางยุทธวิธีในการต่อสู้ เพราะคู่ต่อสู้สามารถจับเส้นผมได้ ไม่ว่าจะด้วยเหตุผลใดก็ตาม การประดิษฐ์มีดโกนแบบดั้งเดิมนั้นสามารถย้อนกลับไปได้ถึงยุคก่อนประวัติศาสตร์ แต่กว่าจะมีการใช้กันอย่างแพร่หลายก็ต้องรอจนถึงศตวรรษที่ 18^thประวัติศาสตร์ของมีดโกนอย่างที่เรารู้จักกันในปัจจุบันเริ่มต้นขึ้นในศตวรรษที่ 19 ในเมืองเชฟฟิลด์ ประเทศอังกฤษ

ในศตวรรษที่ 17 และ 18 เมืองเชฟฟิลด์เป็นที่รู้จักในฐานะเมืองหลวงแห่งเครื่องเงินของโลก และถึงแม้โดยทั่วไปเราจะหลีกเลี่ยงการนำเครื่องเงินและอุปกรณ์โกนหนวดมาปะปนกัน แต่ที่นี่ก็เป็นที่ที่คิดค้นมีดโกนแบบตรงสมัยใหม่ขึ้นมา อย่างไรก็ตาม มีดโกนเหล่านี้ถึงแม้จะดีกว่ารุ่นก่อนๆ อย่างไม่ต้องสงสัย แต่ก็ยังค่อนข้างเทอะทะ ราคาแพง และใช้งานและดูแลรักษายาก โดยส่วนใหญ่แล้ว ในช่วงเวลานั้น มีดโกนยังคงเป็นเครื่องมือของช่างตัดผมมืออาชีพเป็นหลัก ต่อมาในช่วงปลายศตวรรษที่ 19^thในศตวรรษที่ผ่านมา การเปิดตัวมีดโกนชนิดใหม่ได้เปลี่ยนแปลงทุกอย่าง

มีดโกนนิรภัยรุ่นแรกถูกนำเข้ามาในสหรัฐอเมริกาในปี 1880 มีดโกนนิรภัยรุ่นแรกๆ เหล่านั้นมีคมด้านเดียวและมีลักษณะคล้ายจอบขนาดเล็ก และมีแผ่นเหล็กป้องกันอยู่ด้านหนึ่งเพื่อช่วยป้องกันการบาดเจ็บ ต่อมาในปี 1895 คิง ซี. จิลเล็ตต์ ได้แนะนำมีดโกนนิรภัยในแบบฉบับของตนเอง โดยมีข้อแตกต่างหลักคือการใช้ใบมีดโกนแบบใช้แล้วทิ้งสองคม ใบมีดของจิลเล็ตต์มีราคาถูกมาก จนบางครั้งการพยายามซ่อมแซมใบมีดของมีดโกนนิรภัยแบบเก่าๆ นั้นมีราคาแพงกว่าการซื้อใบมีดใหม่เสียอีก